Column Alphons Nijpels | In theorie is het openbaar vervoer rookvrij. Echter, in de praktijk is het regelmatig afzien en de controle en handhaving ontbreken nagenoeg geheel.
Op perrons en in de overdekte bus- en tramhaltes voor het openbaar vervoer geldt officieel een rookverbod. Helaas is de handhaving daarvan ongeveer nihil. En dus gebeurt het veelvuldig dat je in een bushokje, of op een tramhalte, wel wordt beschermd tegen de regen, maar niet tegen de schade en overlast van medereizigers die zo nodig juist op dat moment menen een sigaret te moeten opsteken, en daarmee anderen het leven zuur maken. Een tapijt van peuken geeft ook wel aan hoezeer de situatie door rokers wordt misbruikt. En die lui aanspreken sorteert ook meestal weinig effect, en soms krijg je nog agressie over je heen ook.
Het wordt hoog tijd dat dit probleem nu eens duidelijk wordt aangepakt. Op de eerste plaats moet het rookverbod veel duidelijker worden aangegeven en niet verscholen blijven in de kleine lettertjes van de 'Algemene Vervoers Voorwaarden', want die leest niemand. En verder moet er dus maar eens gehandhaafd gaan worden. Dat betekent dat de vervoersbedrijven er toezicht op moeten gaan houden, en er desnoods met flinke boetes tegen aan gaan. Het kan niet zo blijven dat niet-rokers, waaronder risicogroepen als: kinderen, long- & hartpatienten, zwangeren, hier overgeleverd blijven aan de willekeur van de verslaafden.
Bij de NS blijft het ook maar sukkelen met de controle en handhaving. Gelukkig zijn we al wel af van de rookpalen. Ik heb op het Centraal Station van Utrecht enkele malen meegemaakt dat een rookpaal in brand stond, zodat er een enorme rookproductie ontstond. Buitengewoon smerig en gevaarlijk. Daarnaast vond ik het onbegrijpelijk dat de NS zoveel geld uitgaf aan het faciliteren van roken.
Het NS-personeel gaat steeds slecht om met het verbod. Ik zat laatst in de trein te wachten op vertrek en keek uit over het perron. Daar stonden maar liefst 4 spoorwegmensen met elkaar te keuvelen. Op de bank pal naast hen stak een type doodgemoedereerd een sigaret op. De NS'ers keken ernaar, maar deden niks. Ook niet nadat de man na een minuut of 5 zijn peuk op de grond gooide en in mijn trein stapte. Hij passeerde mij daarbij en stonk afschuwelijk.
Even later vertrok de trein, en ik kreeg onmiddellijk controle van de conducteur die ik zojuist had zien keuvelen met zijn collega's. Ik sprak hem aan met de vraag waarom hij niet was opgetreden tegen het verboden roken. Eerst zei hij dat hij dacht dat de man in de rookzone stond, en later dat hij het roken niet had opgemerkt. Dat kan dus niet allebei waar zijn, dus hij was bewust niet opgetreden, net als zijn collega's. Duidelijk om ervan af te zijn, zei hij mij tenslotte dat ik maar een klacht moest indienen. Dat is dus het handhavingsbeleid van de NS ten voeten uit!